بایگانی برچسب » کمپ متین آباد «

کویر آباد نمی‌شود مگر با عشق

کویر آباد نمی‌شود مگر با عشق    

جادوی سحرانگیز کویر چیزی نیست که بتوان در تصاویر روتوش شده و فضای مجازی احساسش کرد و تنها باید آن را با ماهیت وجودیش حس کرد. کویر سرزمین افسون و خیال است و در آن می‌توان دنیای زیبای ستاره‌ها را ‌دوراز آلودگی‌های شهری و نوری لمس کرد و در سکوت محضش تاریخچه زمین را مرور کرد. کویر به‌ظاهر سرزمین تاریکی‌ها و اندوه است اما برای آن‌هایی که افسون آن را درک می‌کنند زیبایی‌های کویر فراتر از آن چیزی است که رخ می‌نماید. تسلیم شدن در برابر کویر تسلیم شدن در برابر زندگی و امید است اما در دورترین روستای شهرستان نطنز و درست در حاشیه بیابان‌ها و کویر مرکزی ایران آبادانی و زندگی را می‌توان به‌روشنی درک کرد که همانند ماسه‌های روانش جاری و ساری است. اکو کمپ کویری متین آباد باهدف رونق اقتصادی و ترویج گردشگری در حاشیه روستایی با همین نام که می‌رفت به‌تدریج از نقشه جغرافیا حذف شود و خود را به دل کویر بسپارد در سال ۱۳۸۹ پس از ۴ سال مطالعه و بررسی و ساخت بنا، افتتاح می‌شود و روستای متین آباد پس‌ازآن بر سر زبان‌ها می‌افتد و حتی اغراق‌آمیز نخواهد بود که بگوییم در محافل گردشگری خارجی هم بسیار شناخته‌شده است. اقامت در کویر و آن‌هم درجایی که تمام امکانات رفاهی با حفظ بافت سنتی منطقه لحاظ شده است کمتر می‌توان یافت و این موضوع باعث شده است که در حجم انبوه مسافرانی که برای دیدن زیبایی‌های سحرآمیز کویر وارد این منطقه می‌شوند تعداد قابل‌توجهی گردشگر خارجی حضور داشته باشند که در برابر عظمت کویر سر تعظیم فرو می‌آورند.

بیشتر »

دنیا زیر چرخ‌های ویلچر سعید می‌چرخد

 دنیا زیر چرخ‌های ویلچر سعید می‌چرخد


zarori001

دنیای مجازی با تمام دردسرهایش گاهی درس‌هایی برایم دارد که حالاها از ذهنم پاک نمی‌شود. همین چند وقت پیش بود که یک داستانک در یکی از گروه‌های تلگرام خواندم که حسابی فکرم را مشغول کرده… عین عباراتش خاطرم نیست اما مضمون داستانک، این بود که مگسی وارد خانه یک شخص می‌شود و پس از یک هفته وز وز کردن و ایجاد مزاحمت برای آن شخص سرانجام گوشه اتاق می‌افتد و می‌میرد. پس از مردن مگس، آن شخص تحقیق می‌کند و می‌بیند عمر مگس فقط یک هفته است. یعنی آن مگس تمام طول عمر خودش را داخل خانه آن مرد گذرانده بود و جایی غیر از آنجا را ندیده بود.

گاهی اوقات ما هم دچار زندگی مگسی می‌شویم و خودمان را از دیدن زیبایی‌های دنیای خدا محروم می‌کنیم. درحالی‌که دنیا پر از زیبایی‌هایی است که… باید رفت… باید دید.

گاهی با خودم فکر می‌کنم، روزی که خدا دنیایش را خلق می‌کرد، حتماً زیبایی‌هایش را به خاطر تمام آدم‌ها آفرید و آدم‌ها را برای دیدن زیبایی‌های خلقت انتخاب نکرد، بلکه این ما آدم‌ها هستیم که انتخاب می‌کنیم جذابیت‌های دنیا را ببینیم یا خودمان را در چهاردیواری ترس و تردید حبس کنیم و در یک دنیای تکراری و بی هیجان، روزگارمان را بگذرانیم.

اما واقعیت این است که دنیا، جای قشنگی است برای زندگی به‌شرط اینکه بخواهیم بهتر زندگی کنیم. و برای بهتر زندگی کردن هیچ محدودیتی غیر از ذهن ما وجود ندارد. جایی می‌خواندم « آن‌کس که عاجز از خلق لحظه‌هاست،‌ معلول است». گاهی فکر می‌کنیم، فقط افرادی که مشکلات حرکتی و حسی دارند معلول هستند، غافل از اینکه من آدم‌هایی را دیده‌ام که چهارستون بدنشان سالم است اما آن‌قدر ذهن ضعیفی دارند که از انجام ساده‌ترین کارها هم عاجزند. برعکس…آدم‌های بزرگی را دیده‌ام که به لحاظ فیزیکی ناتوان هستند اما قدرتی دارند که زمین و آسمان را به حیرت وامی‌دارد. حالا می‌خواهم با یکی از افراد توانمندی که در ظاهر دارای معلولیت است اما درواقع یکی از شگفتی‌هایی است که تاکنون دیده‌ام به گفت‌وگو بنشینم …

بیشتر »