بایگانی دسته‌ها » پرواز با پاراگلایدر «

دنیا زیر چرخ‌های ویلچر سعید می‌چرخد

 دنیا زیر چرخ‌های ویلچر سعید می‌چرخد


zarori001

دنیای مجازی با تمام دردسرهایش گاهی درس‌هایی برایم دارد که حالاها از ذهنم پاک نمی‌شود. همین چند وقت پیش بود که یک داستانک در یکی از گروه‌های تلگرام خواندم که حسابی فکرم را مشغول کرده… عین عباراتش خاطرم نیست اما مضمون داستانک، این بود که مگسی وارد خانه یک شخص می‌شود و پس از یک هفته وز وز کردن و ایجاد مزاحمت برای آن شخص سرانجام گوشه اتاق می‌افتد و می‌میرد. پس از مردن مگس، آن شخص تحقیق می‌کند و می‌بیند عمر مگس فقط یک هفته است. یعنی آن مگس تمام طول عمر خودش را داخل خانه آن مرد گذرانده بود و جایی غیر از آنجا را ندیده بود.

گاهی اوقات ما هم دچار زندگی مگسی می‌شویم و خودمان را از دیدن زیبایی‌های دنیای خدا محروم می‌کنیم. درحالی‌که دنیا پر از زیبایی‌هایی است که… باید رفت… باید دید.

گاهی با خودم فکر می‌کنم، روزی که خدا دنیایش را خلق می‌کرد، حتماً زیبایی‌هایش را به خاطر تمام آدم‌ها آفرید و آدم‌ها را برای دیدن زیبایی‌های خلقت انتخاب نکرد، بلکه این ما آدم‌ها هستیم که انتخاب می‌کنیم جذابیت‌های دنیا را ببینیم یا خودمان را در چهاردیواری ترس و تردید حبس کنیم و در یک دنیای تکراری و بی هیجان، روزگارمان را بگذرانیم.

اما واقعیت این است که دنیا، جای قشنگی است برای زندگی به‌شرط اینکه بخواهیم بهتر زندگی کنیم. و برای بهتر زندگی کردن هیچ محدودیتی غیر از ذهن ما وجود ندارد. جایی می‌خواندم « آن‌کس که عاجز از خلق لحظه‌هاست،‌ معلول است». گاهی فکر می‌کنیم، فقط افرادی که مشکلات حرکتی و حسی دارند معلول هستند، غافل از اینکه من آدم‌هایی را دیده‌ام که چهارستون بدنشان سالم است اما آن‌قدر ذهن ضعیفی دارند که از انجام ساده‌ترین کارها هم عاجزند. برعکس…آدم‌های بزرگی را دیده‌ام که به لحاظ فیزیکی ناتوان هستند اما قدرتی دارند که زمین و آسمان را به حیرت وامی‌دارد. حالا می‌خواهم با یکی از افراد توانمندی که در ظاهر دارای معلولیت است اما درواقع یکی از شگفتی‌هایی است که تاکنون دیده‌ام به گفت‌وگو بنشینم …

بیشتر »

تجربه پرواز با پاراگلایدر / منیژه رضایی

وقتی خودت جرات داری یه طرف
و وقتی دیگران بهت جرات می دن دیگه کل دنیا مال تو میشه

منیژه هستم ۳۲ ساله از تهران و کارشناس حسابداری
به هر کی میگفتم میخوام سه شنبه برم پاراگلایدر همه بهم می خندیدن و می گفتن توووو؟؟؟ برو دختر مگه می تونی؟؟؟
خلاصه لحظه ی پریدن رسید. منم که عاشق هیجان و تجربه کردن کارهای غیرعادی
با داشتن معلولیت فقط باید سر سخت بود و نترس
خیلی حس باحالی بود
دقیقا انگار توی هواپیمایی هستی که هیچی اطرافش نیست که محافظت باشه
لحظه ی فرود دقیقا مثل لندینگ هواپیما چندین نفر می دویدن که بتونن تورو بگیرن
همه چی از بالا چک می شد
سرعت باد و جهت باد
واقعا یکی از آرزوهام بود که بتونم پاراگلایدر سوار بشم
وقتی عکسامو به دیگران نشون دادم بهم میگن بابا تو دیگه کی هستی؟؟
من توی زندگیم نشده کاری رو بخوام و انجامش ندم
در آخر ممنونم از آقای باقری که جرات این کار رو داشت که بتونه چندین معلول رو از زمین بلند کنه و پروازشون بده
کاری که شاید هر کسی انجام نمیداد
و ممنونم از گروه ماجراجویان معلول ایرانی که این باور رو به ما داد که ما هم می تونیم

تاریخ پرواز: ۲۴/۰۴/۱۳۹۳

جنت آباد شمالی

پرواز با خلبان محمود باقری

ماجراجوین معلول ایرانماجراجویان معلول ایران

ماجراجویان معلول ایران - پرواز با پاراگلایدرماجراجویان معلول ایران

تجربه پرواز با پاراگلایدر/ سهیلا نوری

سلام

سهیلا نوری هستم ، ۳۱ ساله ، ساکن تهران و کارمند.

با گروه ماجراجویان معلول ایران از طریق دوست خوبم مهرناز صاحب زمانی آشنا شدم و یک هفته از این آشنائی نگذشته بود که برای پرواز با پاراگلایدر اعلام آمادگی کردم.

من عاشق ارتفاع هستم و هر هفته تا جائی که بتوانم با توجه به شرایط جسمی ام کوهنوردی می کنم، بنابراین وقتی حرف پرواز زده شد از شدت ذوق و شادی و هیجان در پوست خودم نمی گنجیدم .بلاخره بعد از هماهنگی های لازم روز یکشنبه ۲۲ تیر ۹۳ با خلبان باقری پرواز پاراگلایدربصورت تندم را تجربه کردم.

بعد از رسیدن به نوک کوه مدتی طول کشید تا شرایط وزش باد برای پرواز مساعد شود، انقدر ذوق و هیجان داشتم که صد بار جیغ شادی را در گلویم خفه کردم!!!!

و بلاخره اون لحظه رؤیایی رسید. پوشیدن هارنس و رفتن برای پرواز!

لحظه جدا شدن از زمین و پیوستن به آسمون، یه لحظه جادوئی بود که از شدت ذوق، قلبم داشت از جا کنده می شد و بعد در دل آسمون، احساس میکردم با وجودی که معلقم ولی در آغوش خود خدا هستم. یه حس قشنگ، ترکیبی از شادی و هیجان و آرامش داشتم و پر از حس شکرگزاری از خدائی که منو به آرزوهام  رسوند و اجازه نداد معلولیت برایم تبدیل به درد و محدودیت شود.

از دوستان خوبم که باعث شدند این نوع پرواز را تجربه کنم ممنونم.

به امید موفقیت های روز افزون معلولین وطنم..

تماشای لحظه اول پرواز خانم سهیلا نوری

سهیلا نوری- ماجراجویان معلول ایران

ماجراجویان معلول ایران- سهیلا نوری

مجله خبری / شبکه خبر

گزارشی مهیج از پرواز با پاراگلایدر سعید ضروری و حسین حاجی ها در سایت جنت آباد ( تهران) پخش شده از شبکه خبر در تاریخ ۱۳ اسفند ۱۳۹۲

جهت مشاهده گزارش خبری کلیک کنید

سعید ضروریسعید ضروری

پرواز با پاراگلایدر

پرواز با پاراگلایدر

 پاراگلایدر که در فارسی معادل «چتربال» است رویای دیرینه بشر را تحقق بخشیده‌است. پرواز در سکوت (به جهت نداشتن موتور) از ویژگی های منحصربفرد پرواز با این نوع چتر است. برای پرواز خلبان یا مربی پرواز به آرامی از سطح شیب دار کوه به سمت پایین می‌دود و با حالتی به شکل سر خوردن در آسمان از کوه جدا می‌شود. در این وسیله پرنده برای شروع پرواز احتیاجی به انجام سقوط آزاد و یا پرش از صخره یا ارتفاع ندارد. نشست و برخاست با چتربال به نرمی و آرامی و با توجه به مهارت خلبان انجام می شود. پرواز دو نفره با پاراگلایدر نیاز به هیچ نوع اطلاعات پروازی ندارد و همه افراد می توانند بصورت «تندم» با مربی، پرواز داشته باشند.

افراد دارای معلولیت به راحتی می توانند پرواز با پاراگلایدر را تجربه کنند، آرامش و سکوت از ویژگی های فوق العاده پرواز با پاراگلایدر است. مربی ها و خلبان هایی که با «ماجراجویان معلول ایرانی» همکاری دارند همگی بصورت حرفه ای سال ها پرواز کرده اند و تجربه کافی در پرواز با افراد دارای معلولیت دارند و تخفیف ویژه به اعضای معرفی شده از طرف «ماجراجویان» در نظر گرفته اند.

در حال حاضر پرواز با پاراگلایدر در تهران، دماوند، کلاردشت با گروه پروازی «پرواز برای همه» به سر پرستی خلبان محمود باقری امکان پذیر است

تصاویر پرواز با پاراگلایدر:

IADT-Paraglider
« 1 از 8 »